பார்வை -யோனா – இஸ்ரேல் திரைப்படம் – சென்னை சர்வதேச திரைப்பட விழா

Posted: ஜனவரி 9, 2016 by அடலேறு in 13th Chennai film Festival, Chennai Film festival
Tags: , , , ,

Yona

கலைஞனுக்குள் கலை எப்போதுமே உயிர்ப்புடன் தான் இருக்கும், அது அவனை புற உலகிலிருந்து விலக்கி ஒரு கற்பனை உலகில் சஞ்சரிக்க‌ வைக்கிறது. அதனால் தான் தனக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டும், திரும்ப திரும்ப அந்த கலையின் வடிவத்தை திருத்திக் கொண்டும் சதா அந்த கலையுடன் தினசரியை கழிக்கிறான். கலையின் வடிவம் எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம், கவிதையாகவோ, எழுத்தாகவோ , காட்சி ஊடகமாகவோ , ரசித்து செய்யும் ஒரு பணியாகவோ கூட இருக்கலாம் ஆனால் அதை அவனோ/அவளோ விரும்பி தன்னுடைய‌ தினசரிக்குள் அனுமதிக்கும் போது அது அவர்களை கொந்தளிக்க வைக்கிறது, அலைக்கழிக்கிறது. எதோ ஒரு தருணத்தில் அது கலைஞனையும் மீறி வெளிப்படும் போது அதை வெகுஜன மொழியில் காட்சிப்படுத்துகிறான். இப்படி அலைகழிப்புகளுடன் வாழ்ந்து , மகத்தான இஸ்ரேலிய கவிதைகளை கொடுத்த பெண் கவிதாயினி யோனா வாலட்ச்சின் வாழ்கையை மையப்படுத்திய படம் தான் யோனா.

1960களில் இஸ்ரேல் பதிப்பக துறையின் குறுக்கு வெட்டு தோற்றத்தை இந்த படத்தில் காணலாம். யோனா எப்போதும் கவிதைகளை பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டும் , அதை பற்றியே பேசிக்கொண்டுருக்கும் ஒரு பாத்திரம் . ஆரம்பத்தில் இவளின் கவிதைகம் நிராகரிக்கபடுகிறது. திரும்ப திரும்ப முட்டி மோதியும் பலனில்லை. எதேச்சையாக தேனீர் விடுதியில் ஒரு பதிப்பக துறை சார்ந்த நபரை சந்தித்து அவருடன் படுக்கையை பகிர்ந்து கொள்கிறாள்.அவளின் முதல் கவிதை பிரசூரமாகிறது. காலையில் அந்த பிரசூரமான செய்திதாளுடன் படுக்கையில் இருந்து எழுவாள், சந்தோஷம் பிடிபடாது, வெறும் உள்ளாடையுடன் படுக்கையில் இருந்து வெளியே ஓடி வந்து அம்மவை கட்டிக்கொள்வாள், பிரசூரமான செய்தியை சொல்ல வந்த‌ ஆண் நண்பர்கள் அவளுடைய அறையில் இருந்து வெளியே வருவதை பார்த்த அம்மா அவளின் உடையை சரிசெய்யும் காட்சி வசீகரமானது, வெற்றி ஒருபோதும் சூழ்நிலைகளை பார்த்து கொண்டாடபடுவதில்லை. யோனாவின் வாழ்க்கையில் காமமும், காதலும், கவிதையும் பிரிக்கமுடியாதது.

அவமதிப்புகள், இழப்புகள், தீராத கவிதை என அனைத்தும் சேர்ந்து யோனாவை மனநல மருத்துவமனையில் சேர்க்கும். மீண்டு வந்து , திரும்ப ஒரு உக்கிரமான காதலையும் கொண்டாடுவார், அதிலிருந்து யோனாவே வெளியேறி மன பிறழ்வு காரணமாக மருந்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுவார். அவர் திரும்ப திரும்ப டாக்டரிடம் ஒரே கோரிக்கையை தான் வைத்துக்கொண்டிருப்பார், மன வியாதிக்காக தரப்படும் மருந்துகளை நிறுத்த வேண்டும். அவைகள் தான் மனதை கவிதைகளை நோக்கி குவிக்க முடியாமல் செய்கிறது , தன்னால் கவிதை எழுத முடியாததற்கு காரணம் மனநல மாத்திரைகளே என வாதாடுவார். உறவுகளை சீட்டுக்கட்டுகளை போல மிக எளிமையாக உதறி தள்ளிவிட்டு வந்த யோனா, கவிதைகள் தன்னை விட்டு விலகிபோவதை காணமுடியாமல் முதன் முறை உடைந்து அழுவாள். இந்த காட்சி தான் படத்தின் உட்சம் என்பது என்னலவிளான பார்வை.

அதன் பிறகு தன்னை கண்டுகொள்வார், கவிதைகளை தடுத்தது மருந்துகளல்ல. எப்போது கவிதைகள் பதிபிக்கப்படும், பிரபலமாகலாம் என்ற நினைப்பு தான் தன்னை கவிதையில் இருந்து தூர கொண்டுவந்ததை உணர்ந்து எதை பற்றியும் சிந்திக்காமல் தேர்ந்த கவிதைகளை எழுத தொடங்குவார். நீ எங்கே உறங்குகிறாய், என்ன சாப்பிடுகிறாய் , என்ன உடுத்தியிருக்கிறாய் என்பது முக்கியமல்ல. உன் துறையில் என்ன சாதனை செய்தாய் ? அதுவே பேசப்படும், அதுவே உனக்கானது.  1985 ல் மார்பக‌ புற்று நோய்க்கு பிடிவாதமாக மருத்துவம் செய்து கொள்ளாமல் இறந்து போனானர்., ஆனால் இன்றளவும் இஸ்ரேல் அதன் நினைவுகளின் வைத்து கொண்டாடும் சென்ற நூற்றாண்டின் மகத்தான‌ கவிதாயினி யோனா வாலட்ச்.

பின் சேர்க்கை:-
யோனாவின் ஒரு கவிதை ஹீப்ரு மொழியில் இருந்து ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.

Tefillin

Come to me
Let me do nothing
You do it for me
Do everything for me
Everything I start to do
You do instead
I will lay tefillin I’ll pray
You lay the tefillin for me
Bind them on my arms
Play with them inside me
Pass them delicately over my body
Rub them against me
Arouse me everywhere
Make me faint with sensations
Run them across my clitoris
Tie up my hips with them
So I can come quickly
Play with them inside me
Tie up my hands and legs
Do things to me
Against my will
Turn me over on my stomach
Put the tefillin in my mouth a bridle bit
Ride me I am a mare
Pull my head back
Until I shriek with pain
And you are pleasured
Later I will pass them over your body
With unconcealed intention
Oh, how cruel my face will be
I will pass them slowly over your body
Slowly slowly slowly
Around your throat I’ll pass them
I will wind one end a few times around your throat
And tie the other to something stable
Something very heavy perhaps rotating
I’ll pull and I’ll pull
Until your last breath escapes
Until I strangle you

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s