Posts Tagged ‘poem’

 தூக்கம் தொலைத்த இரவில் 
எப்போதும் சாலையில் உறங்கும்
ஒருவனை கண்டேன்
பல்வேறு கவிதைகளை
ஒன்றன் பின் ஒன்றாக
சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்
கவிதைகளை எப்படி
பிடிக்கிறாய் என்றதற்கு
இரவுகளில் கவிதை
பிடிப்பது எளிது என்றான்
இரவு என்பதே 
அவளின் நினைவு சிகரெட் தனிமை
அவளின் நினைவு தவிப்பு கோபம்
அவளின் நினைவு கவிதை கண்ணீர்
அவளின் நினைவு தயக்கம் வெறுமை
அவளின் நினைவுகளுடே     
கலந்திருந்தவனுக்கு
போத்தல் சாராயத்தை
 ஊற்றிக்கொடுத்த பின்    
முனகதொடங்கினான்
கடவுள் காதல் கலவி
கடவுள் காதல் கலவி

 If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!

Advertisements

 

நீண்ட ஈரமான கூதல் காற்று

தேகம் நனைக்கும் பொழுதில்

துரத்து ரயிலோசை

காற்றில் கரைந்து போகிறது

பள்ளி முடிந்து திரும்பும்

மாலை நேர சிறுமிகளின்

கைகளில் பட்டு தெறிக்கிறது

வருடத்தின் முதல் மழைத்துளி

சலசலக்கும் ஆற்று மணல் வெளியில்

யாருமற்ற தனிமையில் நானிருக்கும்

இந்த பொழுதில் சொல்லியிருக்கலாம்

நீ நமது பிரிவின் முதல் வரியை

பூவின் இதழ்களில்

பதித்துத் தருகிறேன்

எனதன்பின் ஸ்பரிசங்களை

முகர்ந்து பார்த்தான்

கட்டிக்கொண்டான், குதுகலித்தான்

அவன் உலகமே நான் என

என்னை கிறங்கடித்தான்

முன்னெப்போதும் இல்லாதளவு

இருள் படிந்த கூதல் காற்றில்

மகரந்த வாசனை கேட்டு

அடம்பிடித்த அன்று

தெருமுனை விலங்காய்

மாறியது அவனுடல்

காமமிகுதி அவனுடல் கலக்க

செயவதறியாது பேதை நான்

விக்கித்த கணத்தில்

என்னிடமே கொடுத்துச்சென்றான்

இரத்தம் படிந்த

எனதன்பின் பூவிதழை

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!

ஞாயிறு காலையில்

நான் சுடும் ஒவ்வொரு தோசைக்கும்

ஒரு முத்தம் என

மூன்று முத்தம் மட்டும் தரும்

கொடுமைகாரி நீ.

——-0O0———-

எப்போதோ நீ எழுதிய

என் பேனாவில்

பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறேன்

உன் வாசனையை

——-0O0———-

எதற்கு பார்த்தாய் என்கிறாய்

சும்மாதான் என்கிறேன்

என்னை சும்மா சும்மா பாத்திட்டே

இருக்க மாட்டயா டா

என காதல் பேசி

திரியும் இந்த அழகு

பிசாசை என்ன செய்வது?

——-0O0———-

மோகமுற்ற பொழுதுகளில்

குகுருப்பாய்

ஒரு பார்வை பார்த்து

மடியில் கிடத்தி

கொஞ்சுவாயே

அதில் சுருண்டு விழுந்து

மரித்து போனவன் நான்

——–0O0———-

எனக்கு இரண்டே ஆசை தான்

உன்னை காதலிப்பது

மற்றும்

உன்னை இன்னும்

அதிகதிமாய் காதலிப்பது

——-0O0———-

உன்னை வம்புக்கிழுத்து

கோபமுட்டி மன்னிப்பு

கேட்கும் இரவுகளில்

வழிந்த கண்ணீரை

துடைத்துக்கொண்டு

இறுக்கி அணைப்பாயே

அதில் உடைந்து போனவன் நான்

——-0O0———-

காலை முதல்

பேசாமல் சண்டைபிடித்து

சாயந்திரம் வீடு திரும்பி

போன் போட்டு

சும்மானாச்சுக்கும் கால் பண்ண

என்று சொல்லும் போதே

கொட்டி விடுகிறது

உன் காதலெல்லாம்

——-0O0———-

சிரித்துக்கொண்டே சிறைபிடிக்கும்

சிறகற்ற யட்சி நீ

தவித்துக்கொண்டே சிறைபடும்

வீழ்த்தப்பட்ட யட்சன் நான்

——-0O0———-

இரவில் இறுக்கி முடிய விழிகளுக்குள்

புகுந்து நர்த்தனம்   ஆடிவிட்டு

ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி

சாலையில் என்னை கடந்து

செல்கிறாய்

——-0O0———-

நீ காட்டும் உதட்டுச்சுழிப்பில்

கவிதை பொறுக்கிக்கொண்டிருக்கும்

எத்தன் நான்

——-0O0———-

என்னை உன கூடவே வெச்சுக்க்கோடா

என சொல்லும் ஒவ்வொரு கணமும்

என்னை உனக்குள் வைத்துகொள்கிறாய்

இன்று காலை 48 ‘ A’

பேருந்தில் சாம்பல் நிற

யட்சியை பார்த்தேன்

அதன் அழகு வனப்பானதும்

வெள்ளை பூவின் வாசனையை

தனதண்டையிலும் வைத்திருந்தது

யட்சிகளை பேருந்தில் காண்பது

இதுவே முதல் முறை

அதன் நகம் அழகாக ஒதுக்கப்பட்டும்

தலைமுடி சீராக வெட்டப்பட்டும் இருந்தது

யட்சியின் கண்கள் வழியே

நீளும் கரங்களில்

என்னை விடுவித்துக்கொள்ள

திரும்பும் போது

பார்த்தேன் யட்சி

என்னை உயிருடன்

தின்று கொண்டிருந்தாள்

———-oO0————-

யட்சியின் குட்டியூன்டு இதயம்

வெதுவெதுப்பாகவும் எனக்கு

ஏற்ற இடமாகவும் மாறிப்போனது

அவளின் மகரந்த வாசம்

எனக்குள் மெல்ல மெல்ல

காதலை வரவேற்றுக்கொண்டிருந்தது.

யட்சியின் அடிமை பத்திரத்தில்

கையெழுத்திட்ட மறுவருடம்

என்னை கக்கிப்போட்டது

வெம்மை நிரம்பிய கோடையில்

குருதி சகிதமாக பாதையில்

கிடந்தேன்.

இருந்தாலும் யட்சியின் மேலான

காதலும் அவளின் வாசமும்

கிலேசமடைய வைப்பவை.

———-oO0————-

மெல்ல புறப்பட்டு

வேகம்கொண்டு ஓடுகிறது

என் புரவி

கல்லூரி சாலை, மென்பொருள்

நிறுவனங்கள் வழியாக

ஓடிய புரவி கொண்டு சேர்க்கிறது

பன்னாட்டு விமான நிலையத்தில்

இறக்கை கொண்ட யந்திரம்

என்னை உள்ளிழுத்துக்கொண்டு

வான் நோக்கி பறக்கையில்

தோன்றியது

யட்சியின் மகரந்த வாசனை

மறக்கப்படும் இல்லையெனில்

மறக்கடிக்கப்படும்

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!

உறுதி செய்யப்படாத

இரவொன்றில்

நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது

என் மரணம்

மரணத்தின் நீட்சி

அறையெங்கும்

விரவிக்கிடக்கின்றது

நிசப்த இரவுகளின்

மத்தியில் தினம் தினம்

தேடிக்கொண்டிருக்கிறது

மனம் இறப்பதற்கான காரணங்களை

மனதின் மரணத்திற்கும்

உடலின் மரணத்திற்கும்

பிண்டம் மட்டுமே எச்சம்

எச்சத்தை எண்ணிக்கொண்டிருக்கும்

அதிகாலையில் தட்டி எழுப்பி

சொன்னார்கள்

நான் இறந்து விட்டதாய்


யாருமற்ற கறுகறுத்த பின்னிரவுகளில்

கவிதை வரிகள் எளிதில் கிடைத்து விடுகின்றன

நீ இருக்கும் இரவுகளின் நீட்சி

நவீனத்துவ விரிப்புகளில் சிக்கி

என்னை ஆகடியம் பண்ணுகிறது

நீண்ட அமைதியில் எப்போதும்

என்னை நோக்கியே முடுக்கி விடுகிறாய்

உனதன்பின் ஸ்பரிசங்களை

தினசரி மதிய உணவிலும்

அடுத்தடுத்த அழை பேசி விசாரிப்புகளிலும்

வேலைக்கு சென்ற காலை பொழுதுகளில்

விரிப்புகளை உதறுகையில் இருக்கலாம்

கடைசி இரவில் நீ கொடுத்த

நீண்ட முத்தமும் ,

எழுதி முடிக்காத சில கவிதை வரிகளும்.

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!